Ik heb mezelf nooit echt als creatief gezien. Sterker nog: op de middelbare school bezorgden creatieve opdrachten mij vooral stress en soms zelfs paniek. Of het nu ging om tekenen, handenarbeid of techniek — zodra er iets bedacht en gemaakt moest worden schoot ik in de stress. Terwijl iedereen om me heen al druk aan het schetsen was, zat ik nog naar een leeg blad te staren. Wat kon ik me ellendig voelen op zulke momenten!

Als ik daarop terugkijk, zie ik dat het vooral mijn eigen gedachten waren die mij zo konden verlammen in die tijd. Ik was ervan overtuigd dat ik niet kon tekenen, knutselen of überhaupt iets waar creativiteit een rol in speelde, want ik was niet creatief.
 
Inmiddels weet ik dat je creatief kunt zijn op verschillende gebieden en dat het niet persé met tekenen of knutselen te maken hoeft te hebben. Mijn creativiteit ligt misschien meer in het combineren van ingrediënten bij het koken en bakken en in het bedenken van praktische oplossingen voor uitdagingen in het dagelijks leven. Ook in mijn werk als coach speelt creativiteit een rol. Iemand komt met een hulpvraag, en door de juiste vragen te stellen zoeken we samen naar wat die persoon nodig heeft. Daarna kijk ik welke materialen of methoden daar goed bij aansluiten. Er zijn talloze tools voor coaching, maar soms sluit het nét niet aan bij de persoon die tegenover je zit. Dan kan het fijn zijn om verschillende methoden te combineren of er een eigen variant van te maken. Dat is óók creativiteit.

Terwijl ik dit schrijf is de sinterklaasperiode net achter de rug —en dat heeft me een inzicht gebracht.     
Er moesten weer surprises gemaakt worden en daar heb ik onze dochters ook dit jaar mee geholpen. Terwijl ik daar mee bezig was merkte ik dat ik daar helemaal geen hekel aan had, zoals vroeger. Ik had er zelfs best wel plezier in! Blijkbaar heb ik de overtuiging dat ik niet kan knutselen (en daarmee de aversie tegen knutselen) dus losgelaten. Dat is niet van de ene op de andere dag gebeurd, dat is een proces geweest van meer positieve gedachten, negatieve gedachten loslaten, meer zelfvertrouwen en door hier en daar wat succeservaringen. Zo heb ik een aantal jaar geleden ontdekt dat ik het heel leuk vind om te schminken. Meestal zoek ik daarvoor foto’s op internet, plaatjes of bijvoorbeeld een keer een knuffel van de kinderen en probeer ik dat zo goed mogelijk over te brengen op de gezichten van onze dochters. Zij vinden dat heel leuk en ik heb er zelf ook echt plezier in! Ik merk dat ik er ook beter in ben geworden. Het is zelfs zover gekomen dat een nichtje van ons mij vroeg om te komen schminken op haar Halloweenfeestje. Achteraf moest ik daar wel om lachen in mezelf. Wie had gedacht dat ík ooit nog gevraagd zou worden om te komen schminken!
 
Natuurlijk zijn er genoeg mensen die veel beter (en sneller!) schminken dan ik, maar dat maakt me niks uit. Ik vind het leuk om te doen en meestal ben ik nog trots op het resultaat ook :D

Dit voorbeeld bevestigd voor mij weer dat hoe je jezelf ziet en waar je wel of niet goed in bent, voor een groot deel bepaald worden door je eigen gedachten en overtuigingen, en die kun je veranderen! Natuurlijk spelen ook andere factoren een rol — op school moest je de opdrachten doen en werd je er ook op beoordeeld. Nu hangt er voor mij niks vanaf. Ook leeftijd en ervaring spelen een rol. Als tiener is het nu eenmaal lastiger om te relativeren en ben je gevoeliger voor meningen anderen, maar dat betekent niet dat je daar niets mee kunt.

Ik geloof dat iedereen kan leren om positiever te denken en ik geloof ook écht in de kracht daarvan.

Niet overtuigd? Kijk dit filmpje van Victor Mids over de invloed van positiviteit:  (47) Invloed van positiviteit | Het beste brein van Nederland - YouTube